Κέλυφος

ερημία των νεκρών πηνίων 

πράξεις ψυγείου η αγωνία της σαύρας

ο φύλακας στην όχθη του φωτός

αξημέρωτα το γυαλί σάββατο του καδμίου 

παγιδεύει τις κεραίες της κούνιας 

την ώρα που οι σειρήνες ατενίζουν το χαλκό 

μια σειρά άστρα 

σε δροσερούς καθρέπτες αποκαλύπτονται

ανεξερεύνητα του κύκλου τα μεσημέρια 

φλογισμένες βεντάλιες 

εκτελούν τα χάλκινα σχήματα τα παιδικά 

και ορίζουν το ασημένιο κέλυφος

@Χ.Π. Σοφίας

Τakis

ΑΝΟΙΞΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Κραυγή στον ύπνο μέσα από μαύρα δρομάκια ο αέρας

Χυμά, το γαλάζιο της άνοιξης γνέφει μέσα από κλαδιά που σπάνε,

Πορφυρή δροσιά της νύχτας κι ένα γύρο σβήνονται τ' αστέρια.

Πρασινωπά σκοτείνιαζε, ο ποταμός, ασημένια τα παλιά πάρκα 

Και οι πύργοι της πόλης. Ω μειλίχια μέθη στη βάρκα που γλυστρά 

Και το σκοτεινό κάλεσμα του κότσυφα 

σε κήπους παιδικούς.

Οι τριανταφυλλένοι ανθοί φωτίζονται κιόλας 

(...)

GEORG TRAKL

Διαβάσεις

Στις διαβάσεις τις ταπεινές 

Αναπολώ το μεγαλείο της ασκητικής

Το βράδυ που γονατίζει και προσεύχεται 

Τις αγάπες τις εξόριστες με τα τρεμάμενα χέρια 

Τα βήματα της οδύνης τα ατελείωτα 

Τα γεμάτα πάθος μάτια των ονείρων 

Στις διαβάσεις τις ταπεινές 

Που κάνουν σεργιάνι οι αέρινες σκιές  

Όταν βρίσκομαι να συνομιλώ μαζί τους 

Στο όμορφο λιγοστό φως του φεγγαριού 

Και τα άκρογιάλια των δένδρων με αναγνωρίζουν 

Έρχονται οι νεράιδες να με γνωρίσουν

@Χ.Π. Σοφίας

Vasilis Tzitzis 

ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ

Μάταιη ψυχή, στην ατονία εσπέρας εαρινής,
ενώ θα κλείνεις τα χρυσά φτερά σου πληγωμένη,
την ώρα που σα λύτρωση κάτι θα καρτερείς,
φτωχή καρδιά, θανάσιμα μα αιώνια λυπημένη·

όταν, φτασμένη απάνω στον ορίζοντα, θα ιδείς
μίση να φεύγουν οι έρωτες, χολή τα πάθη σου όλα,
όταν ανέβει από τα εξαίσια τ' άνθη της ζωής
μύρον η απαγοήτευση, ψυχή μου ονειροπόλα

την ώρα την υπέρτατη που θε να θυμηθείς
μ' ένα μόνο χαμόγελο τα φίλα και τα ενάντια --
μάταιη ψυχή, στο πέλαγο, στο αγέρι τι θα πεις;
ω, τι θα πεις, στενή καρδιά, στη χλωμή δύση αγνάντια;

Κώστας Καρυωτάκης 

happy-end

Εγώ από τη Θήβα τυφλός περπάτησα πέρα από το πεπρωμένο 

Η έβδομη ημέρα που γεννήθηκα έμεινε ενέχυρο στο καθρέπτη 

Με λυγμούς η καρποφορία στην ανακωχή προσφέρθηκε 

Καμιά άνοιξη σωζόμενη δε πρόλαβε τη μεταμφίεση των ερωτηματικών 

Κι ας έδειχναν οι κλωστές του πένθους το άδειο δωμάτιο

@Χ.Π. Σοφίας

Akira Kanayama

ΠΟΙΗΜΑ

Θέλω νά γυρίσουμε έκεί πού οί άνθρωποι

φροντίζουν τό φεγγάρι

Έκεί πού τά σπίτια δέν έχουν καθρέπτες

Καί τά παιδιά σκαρφαλώνουν στά σύννεφα 

Έκεί πού τά χελιδόνια τήν άνοιξη περνούν

ώρες κάνοντας συντροφιά στούς τρελούς

καί στούς ποιητές

Έκεί πού κάποτε ζήσαμε

Έκεί πού κάποτε έσβησες ένα ποίημα

γιατί δέν τό καταλάβαινες

Χ.Π. Σοφίας, μουσώνες τά δένδρα δυσκολεύονται νά άνασάνουν, Εκδόσεις Κουκκίδα, 2018

Vasilis Tzitzis 

Καμπύλη

Η Μουσική δεν άρεσε στα καράβια μόνο στη Καλυψώ 

Οι κυρίες οι πολύφυλλες με ολονυχτίες παίδευαν το ιδιωτικό ταξίδι 

Μες στη δοκιμασία των σοφιστών η ιδιοκτησία του χοροδιδασκαλείου

Αέρινοι προσκυνητές με απουσίες των χεριών υπέρμαχοι της μοναξιάς

Με πνευστή μελαγχολία έκαναν πρόβες με λίγες συλλαβές 

Η φωνή του ιερέα παραδόθηκε με μια άβατη ακινησία 

Γραμματολόγοι ανατόμοι της διπλής φύσης δέχθηκαν να μιλήσουν με τους μάρτυρες 

Δικαιώθηκε ο αυτοσχεδιασμός από το ρομαντισμό των λουκέτων 

Τα χειροκροτήματα και η βλάστηση δε πρόσεξαν τα αποτυπώματα της δόνησης 

Ξοδεύτηκε το θειάφι κεντήθηκε η λύτρωση λιθοβολήθηκε η προοπτική του πληθυντικού

@Χ.Π. Σοφίας

Kazuo Shiraga