Κύκλος

Το πλήθος ήταν πεθαμένο μόνο οι σκιές είχαν την όραση του λευκού τοίχου 

Επιχρυσωμένοι της Εξόριστης Χώρας οι κυβερνήτες σαρκάζαν τους μύθους 

Η καλοκαιρινή εντολή του κύκλου μαγεμένη από τους αστερίες έσβηνε τη φωνή της 

Βρέχονταν με νερό του μέλλοντος οι μισθοφόροι φονιάδες της διπλανής ζωής

Τα ίχνη φυλάκιζαν τις ψυχές σε μικρές εκτάσεις της μουσικής των ραπτομηχανών 

Τα χείλη με τις λέξεις έπαιζαν ξεκλείδωναν τα αθόρυβα βήματα των ψεύτικων σαλονιών 

Πλανόδιες κραυγές σε τρυφερές νύχτες τσακίζονταν και έμενε μόνη της η σιωπή 

Με λιγοστές ισορροπίες οι σκέψεις σκορπίζονταν πριν τα λευκά άνθη μεταναστεύσουν

@Χ.Π. Σοφίας

                                Claude Tousignant

Όνειρα

όταν γελώ στο δρόμο 

τα όνειρα με συνοδεύουν 

η μητρική παλάμη 

αθόρυβα αγγίζει το μέτωπό μου 

ένα πουλί εκεί που φυτρώνει 

ένα λουλούδι με πληγώνει 

είμαστε παιδιά κοντά στη θάλασσα 

και πετάμε βότσαλα στα όνειρα 

γεννηθήκαμε ένα βράδυ 

που στον ουρανό δεν είχε αστέρια 

μόνο πυγολαμπίδες θλιμμένες 

και ανθρώπους δίχως μάτια

@Χ.Π. Σοφίας

Isidore Isou

Εφηβεία

Τον πόλεμο τον κοίταζες μέσα από τον καθρέπτη 

Δίχως ανθρώπινα πουλιά 

Έμενε κρυφό το αδιέξοδο προς τη θάλασσα 

Παγιδεύοντας τη γλώσσα 

Πρόσωπα όχι ονόματα της ήττας αλληγορικά 

Προφέρονταν αποκεφαλισμένα 

Μεθοδεύτηκε η αυτοκτονία στην άκρη των χειλιών 

Πίσω από τον αφηγητή 

Ο ήρωας με τα ίδια όνειρα ακατάδεκτος στο φιλί 

Με το πένθος των ονείρων 

Στις σκιερές σιωπές των ασκητών ο έρωτας 

Έμενε αχόρταγος

@Χ.Π. Σοφίας

Γιάννης Τσαρούχης 

Τυφλός φοίνικας

Είπε πως θα έβρισκε μονάχος τη μοναξιά του νοήματος λέξη λέξη 

Τη μετάνοια που μόνο ένας τυφλός φοίνικας μπορούσε να προσέξει 

Στα μυστικά του φόβου που η μαντική παγιδευμένη άδοξα περιπλανιέται 

Η νιότη του με τις φωνές των γλάρων στη περιοχή της αντάμωσης 

Είχε στερηθεί τους έρωτες της μυθικής πηγής των χαμένων  συντρόφων

Εκεί που η πλανόδια γυναίκα με κρέμες ομορφιάς φρόντιζε τον καθρέπτη 

Στα πεδία του ονείρου μια ημέρα δίπλα στο νερό θα ένωνε τις ματιές των ανθρώπων

@Χ.Π. Σοφίας

Paulo Tercio

Επιστροφή

Βλέπω την επιστροφή αν και δε διακρίνω το καλοκαίρι του ψυγείου
Τους έντρομους ταξιδιώτες που νηστεύουν τα λαχανικά και αποσύρονται στο υπόγειο με τα νάιλον 

Με βενζίνη και μερικά βήματα διαιρείται η πόλη για να παραδοθεί στο μοίρασμα 

Η αρχαιολογία των σκιών σαγηνεύει πρώτα τον χάρτη και έπειτα τα μικρά παιδιά 

Το σώμα το αστρικό φτάνει στη πύλη και ετοιμάζεται για τη θυσία των ειδώλων 

Υπάκουη η φωνή τυλίγει με την απαγγελία της την υπόκλιση την εμβρυακή 

Το μαγνητικό σήμα με το γυμνασμένο γυναικείο σώμα αποκαθηλώνει τη παιδική σφαίρα

Οι εικόνες περιγράφονται από τους τυφλούς ποιητές του Κάτω Κόσμου

@Χ.Π. Σοφίας

                                  Francis Bacon

Χειμερινό παραμύθι

το χειμερινό παραμύθι 

δεν είχε τυχερό χρώμα 

στο βασίλειό του 

έπαιζε θλιμμένα ένας φωνογράφος

το πεπρωμένο του

είχε διπλή φύση 

οι γλυκές κυρίες της μαντικής

με αλλαγμένα ονόματα το φρόντιζαν 

στη χώρα της προφητείας 

έσβηνε τη δίψα του 

ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο

@Χ.Π. Σοφίας

Magdu Zurda

Ανθοφορία

Ανθοφορία του προσώπου 

Γεννάει πουλιά 

Υποσχέσεις ταξιδιών 

Μια ομορφιά πένθιμη 

Ξεθυμαίνει το όνειρο

Σε χιλιάδες άστρα 

Μαύρες τουλίπες 

Φυτρώνουν στους καθρέπτες 

Πλαγιάζουν τα χελιδόνια 

Δίχως εσένα 

Ξαναγιορτάζουν οι ροδακινιές

Δεν κοιμούνται νωρίς 

Μόνο η σιωπή κρύβεται 

Στους ίσκιους των πεταλούδων

@Χ.Π. Σοφίας

Yayoi Kusama